Umut Prensi

Seni bekliyorum

Biliyorum bir gün koşar adım geleceksin

Seni bekliyorum çünkü sen benim ruh eşimsin

Eldivenimi kaybettiğim zamanki arayışım gibi

Gözlüğümü nerede bıraktığımı unutup

Dakikalarca arayışım gibi

Seni arıyorum herkeste

Aslında herkesin içindeki her şey sensin

Sonra yanlış limanlar, yanlış insanlar

Bekleyiş olmadığını fark edemediğim bekleyişler

Sarıyor kalbimi

Yara alıyorum

Yaralanıyorum

Onların hiçbiri sen değil

Ama bak kalbim yara alsa da

Ben hâlâ çok temizim

Ellerim

Gözlerim

Ruhumun can parçası sana ait olacak

Dilersen hep ömürlük

Yanlış insanları sen sanıyorum

Aslında hepsini sen sayıyorum

Yalnızlığıma bile sıkı sıkıya tutunuyorum

Belki o da sensin

Gözlerini ve en önemlisi yüreğini bile henüz tanımıyorum

Şiirlerimin kapısı yan rollerdeki insanlara açıktı

Kalbimin kapısını ömürlük sana açıyorum

Ellerim de bekliyor;

En çok yüreğim

Yoksa sen de beni mi bekliyorsun?

İki kişiye bir beklemek uyar mı?

Bekleyişlerimizi tokuşturalım hep bir bütün olsunlar

Beni bekliyorsun sen de

Bunu biliyorum

Günü belli değil

Saati hiç belli değil

Mekânı muammanın başrolü

Yine de bir bekleyiş var içimde

Yanılgılarımın tek gerçeği sensin biliyorum

Beni öyle çok, öyle gerçek seveceksin ki

Senden önceki yaralarım merhemini bulacak

Senden önceki sevda sanrılarım güldürülerin kahramanı olacak

Senden önceki yaşamım değersiz

Seninle başlayan yaşamım hep can olacak

Mutluluk olacak

Kendime sarılsam bile sen kokacak...