Umuthane

terk eyleme demleriyle iner sağanak

zaman yutar bütün kavşaklarını ömrün

zaman gibi açım hayatına...

böceklerin sustuğu serinliğin kıyısında

buruk imgeli tortusuyla son yaprakların

kendime uzak bir balkondayım...

sonu olmasa da seviyorum yolları

seni aramanın tadı yok başka yerde

seni bulunca düşünürüz gerisini...

eski eşyalarda kalır kokusu anın

hiç gelmeyecek yazlar yorarken düşleri

yeni umutlar yaratılır odalarda...

halk otobüslerinde ayakta yolcu sayısı

semt pazarlarında kuruluş ve kaldırılış saati

bir aşkın ölçüsü yok...

gece sessizliğinin ciddiyeti bir başka

kabuslarının çığlığı isyanı yüreğinin

bozamaz o samimiyeti...

her an gidiyorum diyerek kalıyorum

aynı ölümle avuttuğum gibi çaresiziliklerimi

bir sevmiyorum diyemiyorum...

bir şarkının yarısını başkasına bırakmak

aynı suyu aynı anda birlikte içmek gibi düşünmeli

böylesine sevip de ayrı yaşayabilmeyi...