Umutlar Bahşet Bana

Doldum taşıyorum hüzünlerimce

Göz torbalarımda mazi izleri

Göğüs kafesimdeki derin dehlizin

En kuytu köşesinde üstü silinmiş hatıralar

Kalmış öylece avuçlarımda

Tarihi yüreğimi paralayan

Parça pinçik kahkahalar...

Sığındım İstanbul ananın kollarına

Kollarında ağlıyorum gülen birisi uğruna!

Eşkâlimden düşen bin bir ifade

İçlerinde ölesiye bir yüz saklıyor.

Uzak coğrafyalarda sınır iklimlerinden

Bir fırtına sokuluyor sonra

Yakın anılardan bir güz sonbahar

Bulutlarıyla beraber gözlerimde,

Gözlerimde bin bir yaş içinde...

Bağladım bak bütün kanatlarını güvercinlerin

Çırpınışların ertesinden haberler ver bana

Bu kansız bekleyişin öncesinden hatıralarla

Hayaller sonrasına umutlar bahşet bana...