Umutlar Solgun

Ahh çocukluğum ahh;

Eskiden şubat'ta kar kapatırdı yolları;

Üşürdük cılız yanan soba yanında,

Göllerde ötüşen ördekler vardı bir de;

Yeşilden maviye çalan renkleriyle;

İnsanları vardı, sevgisi özünde demlenen;

Şimdi; ne kar düşünce üşüyor sokaklar,

Ne de çığlık çığlığa koşuşur ceylanlar,

Ardından gidilecek umutlar solgun,

Sevdalar yalın;

Yorgunum doğum günümde;

Böylesi vurgunu nasıl yaparım...