Umutlar Yaramıyor Nisan Yağmurlarına

ben bilirim bu sevdanın hasret acısını

her an yaşayan benim hicran yarasını

bir köşebaşı yalnızlığıdır ruhumu saran

yüreğimdeki yangın zelzele sonrasından kalan

bilirim sevdiğini ve hasret çilesini çektiğini

senin gibi hasret yangısında bir çilekeşim

aşkımsın, sevdiğimsin canımda can bildiğim

ancak bülbül bilir gülüne hicran yarasını

koskoca şehrin sokaklarında zifiri karanlık

ruhumun derinliğinde yerleşmiş koskoca yalnızlık

hasret yorgunluğunda çaresizliğe düşmüş duygularım

vuslata çıkmayan yolların yolcusuyuz sevgilim

imkansız demiştim ta başından bu sevdaya

sevme sonra acısıyla başını koyarsın belaya

hasret ateşi yüreğinden taşmış bak ruhuna

solmuş umutlar varamıyor nisan yağmurlarına

yoksa hazandan mı kalma gözlerindeki yaşlar

umutların tükenişinde hasret ateşinde yürekler yanar

imkansız sevdanın yangınını söndüremez yağmurlar

kalem yazar, kağıt sızlar, sevgili çaresizliğinde ağlar