Umutlu Düşler

Anadan babadan ayrı ömürler

Bir bahçe içinde oynaşır güler

Kimi çocuk olmaz oyun çağında

Büyümüşte yavrum gelin olurlar

Sahte hayat bile vermiyor kıymet

Soğuk kış gecesi kopar kıyamet

Dürüstlüğe dem vuran şu Ademler

Aş ekmek istemez selam bi zahmet

Bir birine emanettir yürekler

Abla olur ateşleneni bekler

Bilmediğin onca yuva çocuğu

Kimi kalbe nur olur iner.

Hayatın kavgası çocuk yaşında

Kimi cahil kimi aklı başında

Kimisi yok olur sinsi gecede

Macera peşinde köşe başında

Acı feryat çıkmaz şen bir yuvadan

Seni böyle yazmış desem yaradan

Böyle yazgı yazılmayacak belki

Cehalet çekip gitse dünyadan

Anadan babadan yoksun çocuklar

Ne kadar var desende

Aklında yoklar