Umut,özlem,ölüm !!!

Oturduğun yere köklerin bağlar

Uyumak ölümle, ancak toprak.

Bir kadeh elinde yanında dostlar

Karşıda ki yollarda hep gözler eller ayaklar.

Tanırsın bir gün sende umut meleğini.

Yolcunun yanında, yolculukta nedendir umut.

Ölümü tatmayı ummaktır bazen,

belki de yaşamaktır umut.

Mazi gözlerindeki sisler

Hayallerinde ana kahraman.

Hala o zamana dair umutlar düşler

Oysa tamamı yalanmış, yalandan.

Tanırsın bir gün özlem meleğini.

Yollar kilometreler bir ufak harita olur gözünde

Özlemektir özlem.

Bazen ileri bazen gerisini

Düşlemektir özlem.

Umudu karıştırdım özlem ile

Mazi buruklaştı yüreğimde

Acılar dinecek elbet diye bekledim

Bazen dindirmeli belki de, değil demedim.

Tanıdım ben sende tanı

Ölüm meleğini.

Tanıştırmak bana kısmet.

Ölüm meleği:

Acılar için umut.

Özlemler için kurtuluş.

Umutlar için özlem

Yaşamı aniden sevdiren.

Benim için sen

Senin için ben.