Umutsuzluğumun Çıkmazı....

Ve bir sonbahar gününde

Dökülürken yıldızlar

Gözyaşlarımla birlikte

Yine yüreğimde hicran

Yine başucumda hüzün el ele...

Başkalaşmış artık gönlüm acıdan

Yorgun düşmüş yüreğim sonbahara

Ve her sabah kalbimde

Senin kor gibi yangının

Savuruyor yüreğimi gecenin yakamozlarına...

Sabahın tılsımı zindan olmuş bana

Güneş doğmadan

Batırmış benim umutlarımı

Zaten kimden umut bekleyebilirim

Kendi çıkarları içinde

Çoktan kilitli kalmış bile insan...

Yar desem anlamaz benim halimden

Çoktan başkalarına değişmiş beni

Zaten aşk denen şiirde yalan

Bilmem ki kim kurtaracak beni bu umutsuzluktan

Bir sen varsın bilirim

Ne olur kurtar beni yüce yaradan...