Unutabilmeliyim Seni

Varlığınla yokluğun arasında kalmayacağım artık

Sensiz kalma ihtimalimde olmayacak

Alayına yazdığım birkaç cümle sonunda sen olmayacak

Beklide birkaç satır arasında kaybolacaksın

Boş bir kağıdın gölgesine sığınıp seni yazmayacağım

Kim bilir belki de artık o mısralara sana olan sitemimi yazarım

Yada bir müddet sonra unutulacak, o mısralardaki yerinden de olacaksın

Haykıra bilirim artık bıraktığın o mavi düşlerle, yalnızlığı sahiplenmeyeceğimi

Aslında alıştırmalıyım kendimi

Hiç dönmeyecek, dönülmeyecek bir yerdeymişsin gibi

Unutmalıyım seni hiç tanımamışım gibi hayatı yaşamalıyım.

Evet, sayfalardan koparıp bir bir savurmalıyım seni

Takvimden kopan yapraklarda sensizliği aramamalıyım artık

Yazdığım bu satırlarda azda olsa büyümeliyim

Sana olan sevgim çocukluktu diye unutabilmeliyim seni.