Unutamadım Seni

Ah seni beklerken üşüyebilmek geceleri

Ne güzel olurdu ey yar..

Cesaretime küfredilmişçesine karanlıklara yürümek

Anıları kimsesiz bir köşede canlandırmak gözümde

Sofram bir zeytin tanesi bir parça kuru ekmek

Her şeye rağmen tebessüm belirirdi yüzümde..

Sensizlikle yakmak usulca yüreğimi

Farkında olmadan ağlayabilmek çok zaman

Kaldırım taşlarını ezmek her adımda en hırçın tavrımla

Sonra uyanıvermek tüm kabuslara. sensizken..

Öylesine zor olurdu ki yar..

Benliğimi yırtıp atmak gözlerine bakınca

Dudağındaki küçük bir tebessüme sığdırabilmek tüm ömrümü

Çocuk ruhumla tekrar tekrar aşık olmak şaşkınca

Ardından silkinip uyanmak nedir bilir misin yar

Yıllardır açamadım bu kördüğümü

Belki de ben unutamadım seni yar...