Unutmadım Eylül

Başlı başına bir dert şu kocamış ağacın yaprakları

Toprak kokusu,yağmurlu elleri son deminde eylül ayları//

Sen hep tavşan kanı isterdin çayları

Oysa rengarenk yapardım bana bıraksan...

Yürümeye başlasan koşmayı unuturdum senin için

Çamura batan hayallerini kucaklardım mesela//

Her sarıldığında bana "Tertemiz" olurdun! (gülme olurdun)

Gerçekten yalana inanırdı, seninle şu yüreğim...