Unutmak Ne Mümkün

Bir ses duysam senden inceden inceye,

Koşar gelirim korkusuzca istediğin her yere,

Ne yaşama sevinci kaldı bende ,

Ne de ölüm korkusu.

Sadece ağlamak kaldı bende, denizler taşırarak...

İstediğim bir yudum aşkındı.

Gülen yüzlerinde güller açardı.

Sonbahar gelince yapraklar gibi,

Savruldum bir o tarafa bir bu tarafa...

Şimdi ;

Yıldızlı gözlerini unutmak ne mümkün,

Ne mümkün kalbimdeki acıyı unutmak.

Belkilerle umudumu her gece tazeleyerek,

Bakarım semaya belki görünürsün diye...

Ne mümkün,

Şimdi Hayalin gözlerimin ferinde....

23 Ekim 2009