Unutmalar

Unutmalar dolanıyordu etrafımda,

onlara acıyordum her şahit olduğumda.

Yanlış tanımlar yapıyordu insanlar.

Yanlış tanıyorlardı aşkı yaşamayı,

ben her zamanki gibi susuyordum.

Bekliyordum kıyamet kopacak gibi;

hayatıma gireceğin günü bekliyordum.

Olan bitene seyirci kalıyordum köşemde durup.

Onlar beni ruhsuz nedense biliyordu,

yine de ben ruhumu sana saklıyordum.

Cümlelerim vardı, çoğu biliyordu olduklarını

ve bazen bekliyorlardı söylememi;

ben sözlerimi sana biriktiriyordum..

Ellerini uzatanları yok sayıyordum

ve karamsar damgası yiyordum herkesten.

Oysa ben senin elini bekliyordum.

Aşkı nerden bilirmişim ki;

sen gelmediğinde aşkı yok biliyordum...