Unutmalıyım

Gözyaşlarımı silecek eller arıyorum.

Bilekten akan kana bulanan ellerim

gözlerimi boyamamalı.

Aynaya baktığımda

kan ağlıyorum dehşetine düşmemeliyim ki

yoksa paramparça olur aynalar

hayallerim gibi..

Ağlamaktan şişmemeli göz kapaklarım.

Havasını almalıyım mutlulukla.

Duygularımı gözaltına alarak

morartmamalıyım gözaltlarımı.

Korkutan çığlıklarımla saçlarımı yolarak

isyan etmemeliyim.

Ellerimdeki yolunmuş saçlarla da

hüznümü örmemeliyim.

Vücudumla acılarımı göstermeme konusunda

anlaşma imzalamalıyım.

Ama nasıl ?

Hava toprak kokuyor..

İşte tam bu havada yürümeliyim tek başıma.

Yağmur silmeli gözyaşlarımı.

Attığım her adımla beraber

intihara meyilli düşüncelerimi de atmalıyım.

Yağmur damlaları başıma vura vura,

biraz zorla da olsa

unutturmalı her şeyi.

Unutmalıyım gidenleri..