Unutmayi Unuttum

Geri dönmeyeceğini bilebile ağlıyorum.

Sokaklarda yağmur sesleri,

Geceler kâbus gibi sensiz

Gözyaşlarım bir hatıra artık.

İçim buruk kalbim yaralı

Ellerim yorgun gözlerim esir sana

Ayrılıklar bu şehrin bir vurgunu

Seni bulmak sadece seninle olmak var

Sadece kaybolmak var gözlerinde

Her şey belki bu kadar kısa olmamalı

Belki biraz yaşanmalı kötü olsa da tadı olmalı

Bu en güzel hikâye bir parça misali kopmamalı

Bir gün oturup da düşündüğüm çok şey gibi

Hatır saydığım sevgine sığınıyorum

Hani sanki herkese saklarsın yüreğini

Kimsenin haberi olmadan dinlersin bazen

Yaşadıklarınla herkez seni mutlu sanır

Oysa fırtınalar eserken sessizce

Aldırmadan uçurumda inadına gülersin

Yapmak istemesende

Geri dönmeyeceğini bilsemde umudum vardı.Belki dönersin diye ağlardım dua edip yalvarırdım...Belki duyarda dönersin diye uyumazdım bazen geceleri sessizce ağlardım.Gözlerimi kapatmadan ağlardım.Kimse duymasın diye içime ağlardım geri gelmeyeceğini bilsemde...Yapraklar düşer, zaman; içinden sebepsiz ayrılıklarla yüzüne güler. Ona aldırmadan yaşamak bu acıyı unutmayı değil ona alışmayı öğretir belki zamanla ama belki de hiç. Ben unutmayı çoktan unuttum alşımaya çalışıyorum!