Unuttum

Seni,

Son ağlayışımla gömdüm

Akan gözyaşlarımla yıkadım

Tüm çamurlu kırıklıklarımı

Sensizlik bir hiçlik diyordum ya

Ben sevdim o hiçliği

Nedenini sorma bana

Senleyken p.. olan duygularım

Kendini buldu senin boşluğunda

Bak artık gözlerim parlak

Ağlak değil çaresizce

Şiirlerimde özlemin küfü yok

Rüzgârın tüm inadına ve

Senin şaşkın bakışlarına rağmen

Umudun tütsüsü tüter tüm mısralarımda

Duygularımı sorma neredeler diye

Akşama çalan bir günde

Batan bir güneşe verdim

Okuduğunda kızardı utancından

Ve mavi gökyüzünü

Koyu bir kızıla boyadı

O an görünen tek şey

Nefretin rengiydi