Unutulmuş Patikadan Sonra

sabah camları çimlenmiş

gam sesiyle de umudu kanatlı

ilk göz açışında bile meçhul yolcu ...

kapıların ardına ölümüne meraklı

kaygıları puslu bir denize doğru

parkasında kaçma telaşı söküğü...

sesi kar sesine yakın

şehri ardına takıp yalnızlığının

bulutlardan haberli üzgün...

evler yokuş yukarı mesafeler deniz aşırı

yumuk yüzünde bütün uzakları

üşümeyi unutmuş ayakları...

karanlığa karşı bir ah gibi

kaldırımlarla sırt sırta verip bir anda

kaybolacak bütün sokaklarda...

bir türkü dolanıyor ya diline

avuçlarında son anına sakladığı

sıcaklığı uzatıyor sönmüş yıldızlara ...

unutulmuş patikadan sonra

son yaprağı bulacakmış gibi

koşuyorum sana ... hâlâ...

sokağın ortasında kenar

şarkılarda susma yeri

anılarda unutulan an...senden sonram...

ömrün süt dişlerinde güleç

zamanın ergen çağında güzel

mevsimler olgunluğunda vakur

"ama hepsinde yağmurlu" ...

yüreği günbatımına hükümlü

sargısı ahmak ıslatandan

sevgisi ilk defterindeki gibi...