Unutuluş

Ağlayarak geldiğimiz bu dünyada

Hala ağlamaklıdır gözlerim

Bir damla asılı durur hep gözpınarlarımda

Dokunsalar ağlayacaktır hep gözlerim

Yorgundur yüreğim artık

Kaldıramıyor ihanetleri nefretleri

Sevmeye cesaretsiz

Ellerim nasır tutmuş

Başka bir ele tutmaya korkar olmuş

Ne kadar umut etsemde mutluluğu

Hiçbir zaman yanımdan geçmez

Vede geçmeye tenezzül etmez olmuş

Ve kimsenin göremediği bir köşede

Buruşturulup atılmış bir kağıt gibi.

Unutulmuşumdur...