Urba

böyle çırılçıplak

dikilemem ki hayatın ortasına

mevsimler yapışır her yanıma...

yaprak açar

seni delirten koy'um

çatlar yumurta...

ayaklarım altında bir köstebek

tepemdeki güneşi çağırır

toprak altına...

kuşlar gagalar gözlerimi

yeşilini emer çimenler

memelerim akar boyuna...

yürüdüğüm yollarda

bir taş, iki taş, milyon taş...

basamaz oldum çimenlere

dizilince yanyana...

oysa

çimenler yeşertmişti beni

papatya açmıştı parmaklarım...

fallar bakıldı da umut arayan ellerde

elini tutamadı hala...