Üryan Ve Hamal

Taşınmak

Limanlardan şehirlerden

Taşınmak

Gözlerinin değdiği her yerden

Kendi beyninde

Kendi benliğinde üryan

Anadan doğma

Yaşama gayesindedir

Bir yudum süt

Kendini kirlettiğinde

Ağlamak dışında

Taşınmak

Beton bariyerli beyninin

En uçsuz bucaksız yanından

Ve yeni doğmuş

Demincecik yemiş kalçasına

Hayat şamarını

Sonra bolca ağlamış

Anne teninde

Göğüslerdeki süte saldırmış

Şapır şupur

Koklanmış öpüşmüş

Avuçlarından sıkılmış

Sonra gök gürültüsü

Seni en güzel düşünde uyandırmış

Anadan doğma sırılsıklam

Yok öyle yok...

Hangi kente gitsem

Heybem de taşıdığım

Ben sana hamal

Yokluğunun gözlerinden öpüyorum ...