Üşengeçti Düşlerim

dil dönmüyor bölünmüş ayrılığa

elveda...

evvelindendi sözüm riyakâr hüzün;bu gidişe

evvelindendi dipsiz ve kuru

çıplak ve sessiz

kurumuş bir yaprak

ve toprak yutarak

dökülür zamanın kum saatinden yutkunarak

kanımız karışır

suyun esaretine

hava prangadandı nefes tellerimizde

hep bağıl fakat ayrık akıl sefaletinde

kargış ve bilinmez...

gerçi/

düş

insan yinede ölüm saçıyor

gideceği yere gitmeden önce