Uslanmadın Ah Gönül

Karlar yağdı başına, için için köz oldun

Ateşlere atıldın, aldırmadın buz oldun

Kuruttular toprağın, kaynayan bir göz oldun

Uslanmadın ah gönül, yine coştun çağladın

Aşk ateşine düştün, yüreğini dağladın

Geceleri sabaha, uğurladı gözyaşın

Feryadın düğümlendi, durmadı hiç savaşın

Yorulmadı katlandı, onurlu dimdik başın

Uslanmadın ah gönül, yine coştun çağladın

Gurur saydın kendine, görünmezde ağladın

Hep vuslatı aradın,umuda yelken açtın

Küçücük yüreğinle, sen sevgiye muhtaçtın

Ne zaman ki yaklaştın, o zaman korkup kaçtın

Uslanmadın ah gönül, yine coştun çağladın

Vefasız bir sevdaya, gittin gönül bağladın