Üstüne Çiçek Kır

Kaşların çatılacak aradığında, neyi neden bilmiyorsun

üstüne çiçek kır , mey kimliğine namzet

yatır gör taburesinden yaşamı masaya

dolusunca gurur porselende kaprisin

yanlış more

Kanı vursa teninin yüzüne biliyorum

soğuk banyoda yanlız düşüncelerini

çağırırsın çekincelerini okul kıyısından

bir çırpıda

otuzbeşini geçtin

öyleyse bana izin ver

böyleyse gerçek hayat , evlenelim kız..!