Üşür Avuç Çizgilerin

Sararmış bir nevresim gibi, eski yılları

Yıkarsın,

Güneşte kurutup katlarsın

Bir dolaba kapatırsın sonra

Gördükçe hatırlarsın

Naftalin kokulu gülüşlerden

Bir ayrılığın kaç aşk doğurduğunu,

Her doğumun kaç ayrılık olduğunu...

Cam kırığı gibi kanar için

Kaç yalnızlık olgunlaştı kollarında

Sayamazsın...

Her ayrılıkta, tamamlanmış

Yalnızlık olur, ömür...

Gözlerinde dalgın bakışları gibi, bir çocuğun

Kırılan umutlar, esrik yolculuklar

Ve zaman çökeltileriyle,

Üşür avuç çizgilerinde

Isıtamazsın...

Temmuz-2009