Üşüyen Yüreğimde Mevsim Çoktandır Sonbahar

düşen yapraklar gibi soluyorsun içimde

her sözün yağmur damlası gibi düştüğü yerde kuruyor,

bakışların çığ gibi düşüyor çocukluğuma,

esen rüzgarların sonbahar hüznünü saçlarında biriktirip

güneşi görmesi gibi uzun bir yolculukta buldum seni

mevsimler renk değiştiriyor gözlerinde,

ilkbaharın sevincinde açan çiçekler

kirpiklerinde yorgun düşüyor ağlamaktan

hayat kendi karanlığından akıp giden bir şehir gibi

içimize dokunmadan düşlerimize yolculuk ediyor

karanlığa doğan yıldızların efkarı yağarken gönlüme,

kendi kıyısına yabancılaşan bir deniz gibi

yokluğuna yabancılaşıyorum

yalnızlığımda kurduğum hayaller

karanlıkta yolumu aydınlatan yıldızlar oldu,

ve şimdi tutsak bir çocuk firar ediyor düşlerimden

gözlerimden aldığı dalgınlıkla

toprağa düşen cemre baharı müjdelerken

üşüyen yüreğimde mevsim çoktandır sonbahar..