Üşüyen Yürekler

Evin, barkın

Paran batsın

Neye yarar.

Ne dersiniz ağalar?

Sevgi var mı sevgi? Yüreğinde

Sen ondan haber bana, onu söyle

O olmazsa eğer, ruhlar ölüdür

Varlığa hayat verir, çünkü; aşkın dilidir.

O olmazsa üşür, büzüşür sineler,

Say gitsin boşa, onsuz geçen seneler..

Sofranda aşın, yolda yoldaşın,

Evinde eşin,

Ana-baba bir, kavim gardaşın,

Kara gününde

Olur muydu dersin

Olmasaydı sevgi, can evinde...

Varlığa hayat veren, can suyu sevgidir.

Kini, öfkeyi, nefreti bir çırpıda eritir.

Ondadır en olmazların anahtarı

Onunla hayat bulur varlığın; genci, yaşlısı, ihtiyarı...

Onunla beslenir hem, yuvadaki yavru

Tabi ya! Nerden bilecek bunu, o kahpenin gâvuru.

Her şey onunla anlam kazanır,

Asi ruhlar,

Gölgesinde yıkanır...

Güneş gibi,

Su gibi.

Ana gibi,

Yar gibi

Sımsıcak...

Söylen şimdi bana söylen;

"Üşüyen yürekleri,

Kimler sarıp ısıtacak..."

Not: Lütfen tarihe not düşelim. Şehit ve gazilerimizi unutmayalım, unutturmayalım