Üşüyorum

Sanki Veysel'in türküsü gibiyim uzun ince bir yoldayım gidiyorum gündüz gece

bilmiyorum ne haldeyim gidiyorum gündüz gece.Ben de bilmiyorum Veysel baba

Aşk şarkıları söyleyen bir yazın sonbaharına dönüşmesinin verdiği fani bir üşüme hissi

değil bu. Aşk'ın ellerimi buz kesmiş olmasına rağmen ıssız bir gecede yokluğuna

mahkum bir ruhla seni yazarak unutuyorum üşümüşlüğümü.

Gidişin gidiş değil belikli dönmeyeceksin.

Hangi baharlarda güller açacak,

Hangi yazlar yüreğimi ısıtacak.

Üşüyorum,üşüyorum,

Cehennem ateşinde üşüyorum.

Hayalimde can bulan esprilerini kendimde unuttuğum ne varsa sende bulduğum her

şeyi özledim.Bitmeyen şarkıları,yazılmayan mektuplarla,söylenmeyen sözleri

özledim.Seni özledim, özledim bebeğim.

Bırak rüyalarımı yalnız bırak,

Bitir umutlarımı bitir artık.

Sana mahkum'muyum,

Be insafsız,be kitapsız,

Üşüyorum,üşüyorum ,

Cehennem ateşinde üşüyorum.

Çekip gittin kalbinin bütün kapılarını kapatarak. Oysaki sende biliyordun seni senden

çok sevdiğimi.ne olur söyle,sevmek günah mı.İnsan sokaktaki köpeği de,kundaktaki

bebeği'de sever.Yoruldum,yoruldum seni sevmekten yoruldum.

Ağlamak istemiyorum.Ağlama gözlerim.

Mevsim yağmurları gibi yağma ne olur.

Sevmek için sevdim Allah'ım,

Üşüyorum,üşüyorum,

Cehennem ateşinde üşüyorum.