Utandırmam Ben Seni

Hem yazıp, hem söyleyip, gezinirken dağ bayır,

Sözlerimi ölç ve biç, utandırmam ben seni.

Konuşurken sevdayı, her lafın olsa "Hayır",

Çekerim derin bir iç, utandırmam ben seni.

Zirvelerde uçarak, dağları aşar kartal.

Zorlasa da tepeyi, ulaşamaz ki çakal.

Üfüren bol miktarda, kül tutmaz artık mangal.

Her yanımızda bilgiç, utandırmam ben seni.

Dilimle etsem ikrar, sözüm ruhunu arar.

Her gün anlatsam tekrar, bilirim olmaz yarar.

Bu yüzden etmem ısrar, tek korkum sana zarar.

Kafama inse çekiç, utandırmam ben seni.

Ahrete bırakırsan, kalmaz kalplerde huşu.

Ömür geçip gidiyor, gelsen artık bir koşu.

Şu yalancı dünyada, olalım bari komşu,

Araya korum kerpiç, utandırmam ben seni.

"Canım" desen bana sen, titrer bütün kâinat.

Canan deyip sarılsam, kötülüklere inat,

Huzur dolu ruhuna, yazsam müthiş bir sonat,

Kıskanmazlar aşkı hiç, utandırmam ben seni.

Tanrı bilir sevdamı, şahittir mavi sema.

Ses gelir yücelerden, "Düşünme hiçbir nema!".

Bulutlarda ev yaptım, "Gidelim" derim ama...

Alnına busem hariç, utandırmam ben seni.