Utanıyorum...!

eski bir şiir bu

hala bitmemiş

ne zaman yazmıştm

gece miydi?...gündüz mü?...

aylardan hangisi

yıl ne idi

hatırlamıyorum...

sahi..hangi akla hizmet yazmışım ben bu şiiri

dur...dur...

hatırlıyorum galiba

masum kırılgan

ve suskun bir geceydi

dokunsan ağlayacak gibiydim

evet...evet..

hatırlıyorum

en kısık sesimle söyluyordum sarkılarımı

çaresizdim

çok...çok...

üşüyordum...

gitmiştin o gece benden

saat 12 idi

iki büklüm olmuştum ardından

vurgun yemişti cigerlerim

son nefesimi alır gibiydim

o ne sancıdır

o ne kıvranmaktır

alacasına çökmüştüm gecenin

yüreğimin duvar diplerine yığılıp kalmıştım

kan bileklerimden yukarı çıkıyordu sanki

kıpırtısız,

anlamsız,

öylece oturuyordum

hasretin sırnaşıklığı

çıldırtıyordu yüregimi

hatırlatıyordu yine seni

buruşuk bir sayfada

sivri uçlu kalemimle parçalıyordum yüreğimi

elanın belası gözlerime yapışan aşkın

talan etmişti beni

hangi mısrada unutmuştum seni

kahretsin!

bulamıyorum şimdi...

nereden geçti bu şiir elime

unutmuştum ben seni

hatırlamak istemiyorum

insan başkasının yaptığından utanır mı?

ben (senin yerine)

çok....çok...

utanıyorum...!