Ütü

ordan burdan yalnızlık sıkıp durma

kendimle iyiyim ben

okullar başlar Eylül’de

teneffüse bile çıkar aklımıza gelenler

bazen sana da oluyor mu

bana çok geliyor yokluğun

hani çekirdek biter tam ağzın alışmışken

böyle böyle öğreniyor insan küfretmeyi

kapı çalıyor sonra

biri geliyor biri daha

herkes geldi sanıyor dışardan bakanlar

sen gelmeyince hiç kimse oluyor adı

yere düşen mutfak bezinin

artık yer bezi olmasına

sahi ne diyor bir ev

en çok hangi oda bağırıyor

hangi kapı sus pus

dolap kuruluğunda olsun istiyorum

hayal umut her neyse

kırışmasın bir zahmet

gelip biri katlamasın

dedim ya

kendimle iyiyim ben