Uyanık Düşlerin Dalgın Aşığı

Bu sabahta kızgınım sana

Gece yine uyku tutmadı sebebi kulaklarımda çınlıyor

Katran karası gözlerini hatırlatıyor bana demli çayım

Ve paketimde kalan son sigaramla yine seni anıyorum sevgili

Yanıyorum, her dakika sensizlikten bir parça daha ekleniyor bedenime

Susuyorum en sonunda, avaz bağırışlarım içimde yankılanıyor

Küsüyorum en sonunda hayata ve yapmacık insanlara

Kabahatim boyundan büyük sevgili kusura bakma

Sözlerimin kendi kifayetine bile sığamadığı anları yaşıyorum

Kabahatim tahammül edemeyeceğim kadar büyük sevgili

Kimisi kara sevda demiş adına kimisi aşk-ı müebbet

Ben de tutulmuşum o hastalığa yiyip kemirmiş bedenimi

Ama ben senin için uyanık düşlerin dalgın aşığı olmuşum

Başım dönmüş seninleyken, söyleyememişim

Korkmuşum gideceğinden, hep gerime demişim

Ama şimdi, kendi demliğimde demlenip kendi suyumda kaynıyorum

Dalıp ta derinlerden çıkaramadıkça seni huzur bulmak ne fayda

Dargınlığımın son haddindeyim şimdi ama korkma sana değil kendime

Meğer ben hep seni sevmişim, sen uzaklara giderken bile...

I10