Uykuda Kayıp

sesin uzağımda

soluğun

ama ben yakınım her şeyine...

uykuda kayboldum

boğuldum karanlık bir odada

uyanırsam sahip çık yalnızlığıma...

yolculukta uyumak gibidir

yürürken attığın adımı görememek gibi

gittiğini hissedersin sadece

yüreğin hep aynı kalır

ölümde...

eski sokağıma benziyorum bugün

içimdeki hayat hep aynı

sadece akşamı bekliyorum...

ağaçların kış akşamı hallerinde

ince bir ayrılık ağlayışı vardı

ya da soğuk yağmur yanılttı aklımı

ama ben ağlıyorum ayrılığımıza...

ya hiçbir şey söylemek istemiyorum

ya her şeyi söylemek istiyorum

ortası yok öfkemin...

bir panayır yeri gibi olacak

özgürlüğün meyvesi tadında

ikimiz de orda olamayacağız belki

kavuşmak anı birgün

düşlerimizden akıllarımıza düşecek...

beni anla diye koştum caddelerde

sokak ortasında gelişi güzel bağırdım

kendi kendime ağladım yerli yersiz

en son öleceğim...

korkularımız birbirine çok benziyordu

çakışıyordu şarkılarda acılarımız

meraklarımız kitaplarda aynı açlıktaydı

ikimizin de anıları gençliğimizin en güzel yerinde

kesiliyordu...

ama gene de ayrıydık işte...