Uyurgezer Dramalar - 2

-Ne ucuz duvar kağıdıdır odamın

şu kapkaranlık gece -

Sana beyaz olmayan sayfalardan gönderiyorum bu karanfili

Gri ormanlardan çaldım

Islaktım.

Ama Istanbuldum en çok

Uzaktım

siyahtım-siyahtım- yani...

Seni dünyanın saçlarından tanıyorum

ekvatorun kırmızı renginden

yeşilin sarıya olan düşkünlüğünden biliyorum

ben maviyi.

seni bir resmin tozlanmışlığından tanıyorum

bir fotoğraf karesini nasıl da yıktığını

begonyaların kokusunda görmüştüm ten rengini

duruşun karanfiller gibi

kırmızı bir yakamoz.

seni,odama dökülen denizlerden tanıyorum

yatağımın ucuna kadar sızan ışıkta görmüştüm

sendin karanlık.

türküler bir vapura binip

nasıl da geliyor ruhuma

işte bir acının çizgisinden

bir gülüşün külünden tanıyorum seni

öyküsün sen

bazen bir film

sen insanların koşuşturmasısın İstiklalde

kalabalıksın

İstanbul'da kalan bir hüzün çocuğusun sen

tekilsin , tek hecelisin.

seni tanıyorum

sen bir bağlamadan kopup geliyorsun

saç tellerimi öpüp

göğsüme doğru

bir gece

veya bir gündüz.

vakit şimdi güz

dudağım gökyüzüne uzanıyor

sıcağı öpme vakti güneş kadar

ay kadar öpme vakti geceleri

ey yabancı ! seni tanıdım

bir Tanrı öpücüğüsün sen

yirmiekimikibinoniki