Uyut Yüreğimi Bu Aşkın Bitişine

Sevdiğim

Yarım kalmış sevinçler bıraktın yaz/g/ılarıma

Yüreğimin boyunu aşan hicran mürekkepli sözler...

Aşkı yazan kalem aşkına

Gülüşünü sızlatma cümlelerimin

Artık yeter!

Kurşun karası izler düşürme

Sayfalarımın beyazına...

Yalnızlığım dört büklüm

sensizliğin mateminde ...

Hükmü onaylanmamış bu ayrılığın

Sen tarafında anafor yüreğim hâla

Hasretinin direnişine barikat kurmuş gözlerim

Yüzümde kırılan hüzünlerde koparıyor kıyametimi

Hıçkıra hıçkıra..

Yokluğunun libası uymadı hiç bedenime yâr

Sana uyanan sabahlarımda seyrine battıkça günüm

Gecelerimin gel/gitlerinde uykusuz kalıyor acılar

Ruhumdaki Züleyha Yusuf dileniyor

Künyesi belli bu aşkı saklarken

Semaya kaldırdığı avuçlarıında...

Bahar yağmurlarını yağdırmanı beklerken

Kurak mevsimlerin yangını oldun gönlümde...

Gözlerimde erimiyor hiç kara kış

Çorak topraklarıma bir tek hasretin yağıyor

Sensizliğim kavrulurken bağrımda...

Ah yâr

Sana her yol alışımda

Gidişinin takviminden başlıyorum

Tükendiğim yerden kalmışlığıma

Vuslatın belini kırsa da

Yokluğunun elleri

İnfilâk ediyor hayalin bakışlarımda

Yama oluyor

Z/amansız yaralarıma..

İçim acısa da her dokunuşumda yokluğuna

Sana gel demiyorum

Sadece kapat gözlerimi artık

Benden beni alıp gidişine

Ve uyut yüreğimi

Yıkılıp düştüğüm bu aşkın bitişine

Gözlerin nasıl olsa düşer rüyalarıma...

28,02,2011