Uyuyan Suyun Duygusu

Uzun zamandır kimsesizim küçük ve fakat

kırılmış bir erik dalının

çatlağında unutulmuş bir kurt gibi

nazenin bir bahar rüzgarında saçlarını tarayan

sesinden önce kaybolmuş kelimelerini özleyen

o masal diyarından koşup gelecekken

Ay ışığında uyuya kalmışım sevgilim beni affet

kırılan kalplerimizin hesabını tutan

limanda gemiler demir atmış birer uğru narası

çılgın sesleriyle puslu havalarda hüzün kokan

dağ eteklerinde bulutları soludukça

sınırsız sonsuz bir tekamülle hatırlatır aşkı

üşüyen ellerimin ayasını yüzüne vur

değil sonsuzluk eni konu toru topu

üç vakte kadar süreli bir yaşamak bizimkisi

unutma senin için ölürüm bile tamam mı

kim bilir hakikat şuh bir kadın dilidir de

sabahın ilk ışıklarında çekip gittiğinde

bize kalan iki martıyla üç yalnız kedidir

onlarda ikindi kini gibi kararttığında bulutları

şimdi sen gönül duvarıma derininden bir Hu çek

titresin bir bir her tespih tanesi

aklı evvel kaldırımlarda unutulan

dualarımıza uzansın avuçlarımızdan bütün yollar

seksek oynayan çocukların izleri kalsın sokaklarımızda

benimse düşünce kanayan dizlerimi ovala

bir çentik daha at durma gülümseyerek

sevgilim kayan bir yıldız sonsuzluğunda güzel

alnında bir tayın parlayıp duran

mevsimlerden çıkıp geliveriyor huzur

haykırmanın tam zamanıdır işte

kırılan kalplerin onarılma zamanıdır

'' ah be sevgilim ah '' düşe kalka geçen bir ömrün

gülümseyen yüzüdür çatlak ve kurumuş ellerimiz

kime nasıl anlatabiliriz ki geçen günlerimizi

vefasız bir ömrün vedasız sonlarına doğru

sıcacık somuna düşmüş zeytinin ve İncirin kokusuyla

Keçiören sokaklarında dolaşan bir milyoncu Mehmet gelir aklıma

Çekirge sokaktan Kuyubaşına kadar beni kovala

güzelliğini kutsal kitaplardan çıkartıp

kaç Peygamber mutlu bir dünya bırakmıştır ki ardında

onca çilenin arkasında kaç Nebinin gülen yüzü

Kirâmen katipleri gibi tutmuştur bir ömrün hesabını

La İlahe İllallahın ardına düşmüşlerin soyun derisini

yarenlerinin hesabını tutsun artık yaşamak dediğimiz muamma

layıkıyla keyfini sürsün onca zamanın hakkıyla gerçeklik

kırık kalplerin skalasını tutsun küflü diller

ya sussun tam da Tanrı hakkı için ya da adaleti söylesin

kapanan yollar açılır uyuyanlar uyanır ölen sonunda dirilir

ateşin içinde yana döne dolanırken efkarlı küller

bize yeter kurumuş dudaklarımıza dökülen su ferahlığında güller

durma sevgilim yaşa ölümün bir son olmadığını ispatlarcasına