Uzak Çok Uzak Diyarların Adısın Çocuk ( Afrika )

biz kimiz.......

kimler nakşetti taştan yüreği içimizde

kör bakışlarda ölü nerhametler//

sağırdan sultanlar mısalıyiz

utanmak hangi yanımızda kaldı

ellerimiz uzanmayı unuturken

ahhhh be çocuk

gözlerinde ölüm söylersin,de

yazgı derler gidişine

gelmeği anlamadan

öğretirler yol almayı

bir bilsen çocuk aşımızı beğenmedik

sen ölürken açlıktan

yemekler döküldü soframızsda

artakalan yemekler

uzak çoook uzak diyarların

adısın çocuk

afrika ne felaketler söyler

ağlamaya kalmaz takatı anaların

dillerde figanı kimseler dumaz

aç ellerini ey karadan bahtlı çocuk

boş kalsada avuçların

gittiğin yere götür zülmünü insanlığın

sığmassın ahirete şikayetin

ey nefsine yenik düşmüş kul

aynalarda kendine küstüğün

zamanlar bekler seni

yarınların toprak kokar unutma