Uzak Şiir

Bir pencere buğusunun ardından bir masal diyarındayım

Masaldakiler biziz

Prens ve prenses

İlk görüste aşık olurlar birbirlerine

Zorluklara karşı gelirler

Ve mutlu son

Sonsuza kadar mutlu ve beraber yaşarlar...

Ve biz neredeyiz

Bakışlarınla eskittiğin bir aşk hikayesinin tam ortasındayım

Bakışlarından ileri gidemediğin

Ben nerede olduğumu belirlerken

Şimdi bunun bir aşk hikayesi olduğundan bile emin değilim

Evet bu bir aşk hikayesi

Ve prens sensin

Prenses ben değilim

Ben zavallı külkedisiyim

Hiçbirzaman ayakkabısı ayağına uymayan bir külkedisi

Çünkü sen ayakkabıyı hiç denemedin

O kadar emindinki prensesinden

Avuçlarının arasında eskittin ayakkabıyı

Ve onunla birlikte aşkımı

Bakışlarından değil

Bakışlarımdan eskidi aşkımız

Başlamayan ve biten aşkımız

Ve biz neredeyiz

Sen olduğun yerde

Bense uzaklardayım

Bir kelebektim

Ve sen ömrümü uzattın

Ve çok uzak diyarlara uçuyor kelebek kırık kanadıyla

Tutmanı istediğim kanadıyla

Bırak

Şimdi bırak kanadı

Bende kalsın

Zaten ne kadar uzun olurki bir kelebeğin ömrü sen yokken

Senden uzakta bana kalan kırık bir kanat ve bu satırlar şimdi.

Gittim çünkü kaybettim

Peki kim kazandıki bu masalın sonunda

Prensesmi

Prensmi

Yoksa zavallı külkedisimi

Hiçkimse...

Bu sonu kötü biten bir masal

Romeo ve juliet gibi

Ama yalan bir aşk hikayesi

Ve kelebeğin ömrü bittiği gün kimse hatırlamayacak bu aşk hikayesini...