Uzakken

hiçbir göç bu kadar uzun değildi

birde sarınca şehrin gürültülerini dumana

fikrimde hicaz boşluk

deli urbalar kuşanıp

saklanınca yağmura sırılsıklam, eşiğimde sen

düşüm böyle ağlamaklı

şehir deliriyormuş meğer

çığlıkları kaçışırken zeytinliklere

kulakları sağır eden uğultular

yoksunlukmuş

-ki karanlık zannederken güneşi

böyle akşam mı olur demişti akşamcı

meyhane kapısında tüketirken öğleni

görmedim

gözlerimin loş perdelerinden sızan ışığın kırılgan izlerini

kör oldum

merdivenler

senden bu kadar uzakken...