Uzaklarda Bir Kardelen

B ir gün bir gün mutlaka yakalarım

i simsiz her mutluluğu saçından

r üyaların davetsiz misafiri olmaktan

g ına gelmiş bak ey mutluluk gözlerim başım

ü şüdüm yokluğunda sığınak aradım gece

l ambaları sönmüş boş odalarda öylece

Lâl olmuştu gezdiğim her ıssız mekan

a dımı unutmuştu ömrüme düşman zaman

g ül mevsimine kaç döndü yaşım

a h çekerken bülbül seherde ben gizlice ağladım

m adem ki kapalı bahtımın uçsuz yolu

c ennette yer ayırsın alnıma kader koyucu

ı şık ver karanlıklarıma İlahî yokluğuna yeter yandım

(gönlü gerçek ve karşılıksız sevgi ile dolu arkadaşıma naçizane armağan benden)