Uzaklığı Kıskanmak

sınanırdım zamanla

ihtiyarlamazdı gelincikler

toprağı tutmayı bir tutardım seni öpmekle

terlerdi yalnızlık bile

kış bastırsa da kızıl kıyamet

içimin göğermişliği kurt gibi onurlu

fenalık geçirirken ölüm

beni rehin almaya tenezzül etmezdi

hiçbir korku

sadece belalı yakınlığı uzakların

bana uzaklığını kıskanırdım

imgeler karşı çıkardı

karlı bu türküye

kavak ağaçları gülümserdi

çıplak ayaklı çocuk bile bile umursamazdı

sen puslu bir camın ardındaymış gibi

uzak hep uzak ama'lı ancak'lı kimi'li

uzaklığı kıskanırdım sana yakınlığından

karlı türküye karşı çıkardı ayaklarım mosmor

sen anlamazmış gibi kavak ağaçlarını

gri şoselere dalar giderdin

uzaklara uzağa en uzağa uzak peyzajlara

kıskandığım uzağına...