Uzat Ellerini

Yokluğa açılmamışsa ellerin

Bilmiyorsan yok halinden

İçtiğin su yediğin lokma kadar

Her nefeste soluduğun hava

Garip yürekler görmediyse vefa

Varlığının anlamı neydi ki

Neydin sen?

Bu dünya denen hanede

Sürdüğün safa...

Soğuk gecelerinde çaresizliğn

Yoksul bir evde açlık

Ya da üşüyen bir bedendeki

Sıcağa hasret

Çekilmiş perdeler içerde ne var?

Hangi zavallı donmuş yokluğun

Issız karanlığına..

Düşleri bile uyuşmuş kederden

Bir ses bir yürek beklemiş

Hayırlı ellerden

Ve perişan tüketmiş umutlarını

Sefil olmuş gerçeğin acı yüzü

içindeki isyana..

Kimbilir belki de ağlamış

Belki defalarca yakarmış..

Medet ummuş dualarından..

Şimdi yakmalı meşalesini

Tutmalı varlıktan yokluğa uzanan eller

Güneş gibi doğmalı yokluğun,

Viran bahçelerine

Aşlar pişmeli ocaklarda sevgiyle

Bir umuda bin yürek olmalı

insanın insana ikramı..

Silinmeli gözlerdeki yaş,

Sarmalı sarılmalı can hevesine

Hiç kimse aç kalmamalı ..

Maddeden kurtulup mana niyetine..

GÜLCENAZ