Uzat Ömrünün Ellerini Yar

Yalnızlık rüzgarlarıyla oynaştığın bir gecede

Kendini bana sakladığın senle gel

Düşlerimin ucundan tut

Ve senli hayallerimin yanına sokul usulca

Aşk yağmurlarınla ısıt beni

Yüreğindeki güneşle yak sevgili

Hazan aylarının kokusunu bırakma

Varlığının zerresi yetiyorken bana

Beni sensizliğe alışmaya mahkum etme

Uzat ömrünün ellerini yar

Son nefesine kadar ruhunda kalayım

Kalbimin azıcık ucundan sevsen yeter

Tadımlık değilim sevgili doyamazsın

Bakışın içimde saklı yırtık bir mektup

Ellerim yazmaya korkan bir dilsiz

Ben yalnızlıkların kalemi bir şaire

Sense kelimelerimi fırlatıp atan

Kalbi buzlar ülkesine hükümdar bir padişah

Varlığının zerresi yetiyorken bana

Beni sensizliğe alışmaya mahkum etme

Uzat ömrünün ellerini yar

Son nefesine kadar ruhunda kalayım