Üzül
seni anlattığında bir söz sevinirsin
içini döktüğünde esir güneş
bir kadının esmesi nasıl güzelse pencerede öyle
yeryüzüne dağılmış kokusu naza çeker kendini eteğinde
oyundan vazgeçmiş kuşların
ayağının açılması güzeldir aniden kaçış bu
ne fark eder onun gözleri mavidir benimkiler kara
bir olmayışın ayrılığı koyar insana
bir de ağlayışa tutunması insanın hesapsızca
bütün biriktirdiklerim zehir aslında
el açıyorum dua diye bitmiyor nefesi susmanın
saklıyor sesim bir gecelik maskeyi
seni ağlattığında bir mutlu insan üzülürsen üzül
sevinirsin bazı çiçeklerin dudağını öyle yarım açtığına
henüz okunmamıştır bir kitap
yağmur yağmalıdır bıraktıklarının ardında
incecik gülüşür bazı çocuklar bırak türkü tadında
görmek hüner ister
uçurumlar eşiğinde kalmışken aşkın
hayalleri meyilli bir intihara ölmek
bin kere okursun aklını içinden tutulmuştur demek
kim bekliyorsa beklesin kapı duvar öz be öz
hükümlerin aynasında seni aldattığında yalan
dönüp bakmayan kelebeğin fısıltısı sevinir belki
donup kalmış olmalı zaman
şimdi sen üzülürsün bir çift göz üzül
Mart 2013