Üzülme Sakın

Bir tebessüm dalgalansa saçlarında

Pembeleşse yanakların

Ellerini tutsam

Göğsüne koyup şu yorgun başımı

Uyutsam, uyutsam

Sonra uyanıp en güzel uykumdan

Sıcaklığının yangınlarındayken avuçlarım

Desem ki mehtabımsın

Gözlerine assam hep hasret bakışlarımı

Desem ki sen

Sen son baharımsın

Saçımı okşasan

Parmakların dolaşsa yüzümün çıkıntılarında

Bakışlarımı kapasam

Bu rüyayı gerçek yapıp

Ne olurdu hep orada yaşasam...

Varlığını yokluk sarmış

Yoksun

Ben en kıdemli mahkûmu uzun gecelerin

En sessiz çığırtkanı sabahların da

Sen hâlâ, hâlâ yoksun..

Ben alıp hayallerimi dünler gibi

Yarınlarıma ekleyeyim tek tek

Sen hep mutlu ol, hep gülümse

Umutlarımla kalmaya razıyım bir ömür

Yeter ki sen üzülme

Sakın üzülme...