Uzun İnce Bir Yoldayım Âlem-i Menâm İçinde

I

Gece çökmüş perdelere, odamda dolunay

Uyku ile uyanıklık arasında tutundu yıldızlar

İlk cemre düşerken dizeler üstüne

Bediüzzaman hissi ile yazıldı satırlar

Birden daldım rüyaya, âlem-i menâm içine

Kelimeler dizeleri, dizeler kurguları

Perde perde neşredildi zihnimde

Kovaladı ardın sıra,düşene kadar son cemre

Seher vakti yüz tutmuş pencereme konmaya

Kelimeler bir bir evrim geçiriyordu

Gece ile gündüz arasında dağılmış parça parça

Bin parçalı bir puzzle devran içinde dönüyordu.

Külliyatı dizilirken yerli yerine

Eksik parçaya bir kıssa da ben ekledim

Salladım bir ip evrenin kuyusuna

Çektim aheste aheste, seyre daldım alemi.

II

İşte şimdi oradayım, uzun ince bir yolda

Heybemde tüm Âlem-i Esbab

Ben yürüyorum alem yürüyor

Perde açıldı ve döküldü tüm kâinat.

Varlığıma iliştirilmiş, afil bir yol haritası

Hiç bilmediğim bir dilde, bir çizimde yazılmış

Yürüyorum yaya, Alem-i Ekber imtihanda

Düşüyor yolum Sebir dağına

Düşlemem başka bir şey, harra olsam da

Ona varmak rüyada bile ulaşılmaz bir rüya.

Biçare koydum kalıbımı eteklerinin huzuruna

Attım elimi heybeme elimde bir gözlük

Tak dedi bir ses; Tak da gör alemi

Gözlükler oldu birden, bir mihval sahnesi

Bin bir debdebe ile alem sunuldu önüme

İsyanlar kör etmiş düşmüş kirpik-i akla

Giremiyor ruhuma ne ışın demeti ne şua

Az gittim uz gittim daha dere tepeyi aşamadan

Bir el daha atarken heybeme

Dipsiz bir kuyuya düştüm

Dizilen kara trenin hiç bitmeyen katarları

Bir bir boğazıma düğümlendi

Çöktü gözlerime isli bir duman

Birden gece ile gündüz birleşti

Hayretler içinde seyrederken alemi

Yatırdım gözlerimi bir yarasanın gözlerine

Koyuldum tekrar yola

Gecenin kör vaktinde, karanlığın içinde

Her yer çapûlcu kaynıyordu

Bin bir ahval içinde

Gölgeler savaşırken iki berzah arası

Dilsiz düştü bakışlarım kaçamadım

Bir celladın kılıcında ördü ipekböceği sorgulamasını

Kündeye gerek yok desem de

Çaresiz yazdılar esarete adımı

Yerleşti dimağıma olmayan suçum

Varlığımı bir kum saatine hapsettiler

Döndür döndür akıyordu zaman, zaman içinde

İnce yolların dar ağzından yollar içine

Derken bir infilal oldu kaçtım.

III

Yaralar açık sargısız kanlar içinde

Fay kırıkları yeni depremlere gebeydi

İndi Alem-i Emir, yetişti imdadıma

Düştü damla damla bir meleğin avuçlarından ruhuma

Sual buyurdum kendi kendime sonra

Neden dışarıdayım ben, hem de içeride

Derken birden gözlerime çökmüş gece

Sonunda fecre secde durdu, uyandım

Bast-ı zaman açıldı gözlerim bakir bir güne

Rüyamdaki ben göz göze geldim benle

Alem-i Esbab heybemden dimağıma akarken

Buluştu tüm suâller fikrin ve kalbin içinde

Seyrettim alemi, rüyalar aleminde

01 Haziran 2009 İzmir