Uzun Lafın Kısası

Şimdi bir güneş doğsa yok etmez karanlığı

Elim yanmaz dokunsam

Tütmez ateş bedenimde

Farzet ;

Baştan sona buz tutmuş düşüncelerim ...

Yumdum gözlerimi

Açtım yok oldu hayaller

Yok oldu bir çırpıda bütün zaman

Sanki zemheri ayazda donmuş elim ayağım ...

Yokluk bir hançer gibi sırtımda

Sesine hasret kalışım dillere destan

Dilimde bir şarkı,söyler dururum öyle

Ne değişecekse artık bir türlü kopmadı gitti işte ...

Uzun lafın kısası ne güneş keser beni ne de rüzgar

Yalnızlığın esamesi okunmaz

Yakıp kavursada vız gelir

Savursa lafı bile olmaz

Ama gel gör ki bir damla yağsın yağmur

Haykırmayan yansın kavrulsun ...