Uzun Sandıklar

alnımdan vurulmuşum

yatarım yerde

bir sel gibi akar

damarımdan kan

bir duman yükselir

sıcak topraktan

bakakalır gözlerim

donuk mu donuk

ağlayamam bu gözlerle

gülemem artık

yürüyemem sokakları

bu ayaklarla

dikilmemiş giysiler gül kokar bilirsiniz

upuzun sandıklarda...

Ozanca/İzmir