Vadem
Bu canın da bir ömrü var
Boşuna geçen onca zamanın ardından
Solan güllerimin kurumuş yapraklarıyla dolu iken ...
Kaç kacabildigin yere ...
Heybemde omuz dolusu yükler
Ardıma bakar mıyım bilinmez
Vadesi dolmadan ömrün
Pes etmedim elbet
Lakin önümüde göremiyorum ki
Neresindeyim dünyanın
Ölüm gelip çalmadan kapımı
Ben kendi elimle yakmış iken hayallerimi
Daha kaç sancı çeker şiirlerim
En güzel makamda söylenecekken sözlerim
Sen aldırma haykırışlara
İsyanım sadece bana dert olan bana ..
Kendiyle başı belada olan kendime ...
Sabahlar olmaz iken içerlerde bir yerde
Güneş doğar mı hiç ömrüme
Şimdi gel de ,sen içerle çekilen günlere
Saymadım kaç gün geçti yokluğunun üstünden
Ben yine bıraktığın yerdeyim
Belki de bende terk ederim tuttuğum nöbeti
Adın dileme düşmüş iken kaç sene biter gider
Avare gibi gezip dolaştığım yerlerde
Bir kez daha belki bir kez daha görebilme ümidiyle
Belki de son kez güneşim doğsun diye
Kim bilir ...
Ah be sevgili
Duydun işte
Ne çok yitirmişim kendimi
Aramakla geçmiş ömrüm
Küçücük gülüşünü..
Zararın neresinden dönersek kardır derler
Zarar mı ettim bilmiyorum
Harcarken yıllarımı
Kârı neresinde peki ;daha doymamışken sevmelere..
Dedim ya kavgam kendimle ..
Sen en güzel şarkıları söylerken
Dilini bile bilmediğin o memlekette
Ben yine ağıtlar yakacağım
Belki bir an olsun dönersin diye...
..............( Kim bilebilir ki vademiz neye yeter ,vade dolmadan diyelim......)