Vadim O Kadar Güzel ki

yaşlı ve yorgun konaklardan süzülen

dingin kahkahaları

silueti yitik

umutları ve aşkları

taşır Yeşilırmak

hüzünlü bir ezgi gibi

taa uzaklara

Harşena'nın çöker heybeti

bir gizemli gölge olur

kararan nehrin sularında

kaybolur çekilen tüm acılar

Ferhat ile Şirin'in ahından

her gece inler dağlar

Ferhat'ın bağrında saplı

bir hançer kanar

her yıl mezarlarında kırmızı bir gül açar

her dolunayda bir gelin

sessizce ağlar

kah sin kah zindan olmuştur

Pontus kaya mezarları

ağırlamıştır nice yorgun kervanları

hanları

evliyaları

Beyazıt'ın ulu çınarları

yankılanır geçmişin öyküsü

Taşhan'ın duvarlarında

ne özlemler yaşanmıştır

gizemli odalarında

üflenir ney

çalar sazlar

söylenir şarkılar

Bimarhane'nin avlusunda

rast makamında

elması, kirazı

çiçek bamyası

lezzetlerin alası

toyga çorbası

mavisiyle, yeşiliyle

kayınlarıyla, meşeleriyle

hüzünlerin tükendiği düğün yeridir ömrüme

saklı cennet Borabay.

aşkların

sevgilerin

hoş görülerin

buluştuğu

yeşil vadi

vadim o kadar güzel ki...

bu şiirin adını: "Vadim O kadar Yeşildi ki" adlı romandan esinlenerek aldım.