Vah Gönül

Bir gönül vardı ki, şu sinemdeki kocaman yüreğimde,

O hep tomurcuk kaldı, açamadı türlü türlü renklerinde

Şimdi çürüdü artık, belki yine hiç açmayacak senelerce

İtilip kakılmaktan hep kalakaldı kenarlarda köşelerde

Girdabına düşmüş dünyasında, dolaştı durdu kendince

Aradı bir çıkış bulamadı, sanki hayat ona bir dönence

Boşuna yoruldu gönül, artık çare bulunmaz ki derdine

Geçti mevsimi kalacak o, yine hep kenarlarda köşelerde

Yıllar rüzgar gibi deldi geçti, hatıraların her biri bir yerde

Yaşadı hayatı sanki o, arkadaş kaldı hep hüzünle kederle

Kaderine razı oldu, çıkamaz ki artık çıkacak gücü nerede

Artık çaresi yok, gönül kalacak yine kenarlarda köşelerde